Wilma en ik hadden het nog zo goed voorgenomen – ietsje rustiger aan doen. Nou, niks ervan!
De afgelopen periode hebben we het meer dan druk gehad. Maar wat een prachtige ervaringen hebben we daar ook van gekregen.
Met groot plezier heb ik alle informatie bijeen gesprokkeld, en t is heel wat, maar man wat is er toch weer allemaal gebeurd. Deze nieuwsbrief is met name over het gevangeniswerk van mij, Fred. Ik zou het waarderen als je even de tijd neemt voor deze update, klik eens door op de verschillende links in deze update, het is echt de moeite waard!

Een voorganger belde me 2 weken geleden s ‘avonds op en hield niet op met me te bedanken. “Dat jullie me weer gevraagd hebben naar de gevangenis te gaan. Ik wist niet dat ik t zo gemist heb”.

The Prisoners Journey – ‘Jezus de Gevangene’
Een week lang zijn we “onder vuur” genomen door de vrienden van PFI – Prison Fellowship International, hoe we dit programma hebben geïmplementeerd. Met andere woorden – is hun geld goed besteed. Anderzijds wilden ze ook graag van òns leren hoe we in een overwegend moslimland zijn omgegaan met dit evangelisatie instrument. We zijn overtuigend geslaagd!

‘Ik kwam hier echt om jullie eens flink dwars te zitten, en de hele bende te verzieken. Maar nu hebben jullie me weer hoop gegeven, en geloof dat het ook voor mij nog weer goed kan komen’ – een gevangene na afronding van The Prisoners Journey

Een super gemotiveerde groep vrouwen is met de GZB is naar Albanie gekomen. Dat is een bijzondere reis geworden. Veel gezien, veel geleerd, en veel genoten. Hieronder een impressie, en op deze link is het hele verslag terug te lezen.

Voor het eerst hebben we als experiment ‘een stukje uit het dagelijks leven van de Albanezen’ georganiseerd. De GZB vrouwen draaiden in kleine groepjes mee met Albaneze gezinnen. Tuinieren, werken op het veld, eten maken, etc. Na afloop waren de Albaneze vrouwen vreselijk dankbaar, ze voelden zich zó gewaardeerd door dit bijzondere bezoek.

Een DIVA bij de gevangenen.
Nina Åstrom, samen met haar drummer Jim Hakola, Ediis en Minna zijn voor de derde keer naar Albanie gekomen om concerten voor de gevangenen te verzorgen. Opnieuw was er de verwondering bij de gevangenen – ‘wat doet zó’n vrouw nou bij ons, waar hebben we dat aan verdiend?’ Da’s een prima start om iets over de liefde van God te vertellen. Die gaat zelfs door de dikste muren en tralies! Lees Romeinen 8 vers 35 maar eens. Hier een video impressie.

Werkbezoek uit Zeeland
Onze vrienden uit Arnemuiden zijn een midweek geweest om met eigen ogen ons werk te zien en mee te maken. Al 2 jaar steunt de Gereformeerde kerk uit Arnemuiden onze projecten: de voedselbank van Wilma en ons werk met de gevangenen, onze projecten met kinderen van gevangenen en het werk met families van gevangenen. We zijn trots op zulke vrienden, die tijd en energie geven om ons werk mogelijk te maken! Klik op de foto of op deze link voor het prachtige video verslag.

Het Gevangenis Ziekenhuis
In mijn 9 jaar dat ik in Albanie woon en werk heb ik niet eerder de volgende tekst zo sterk ervaren als bij dit project:
…Maar wat je voor de minste van mijn broeders hebt gedaan, dat heb je voor Mij gedaan …
In verschillende eerdere oproepen hebben we verteld hoe onmenselijk de gevangenen met een psychische aandoening moeten (over-)leven. Met ondersteuning van meerdere partners zoals Hoop voor Albanie, Stichting Albanie Comité en Mensenkinderen hebben de vrijwilligers van stichting Ep en Vloet een week lang de hele psychiatrische afdeling aangepakt – electra, sanitair, doorslaande muren, bedden repareren, schilderen, nieuwe materialen, van alles!

Op het moment dat de Minister van Justitie net een week geleden was ontslagen, en op de dag van onze aankomst de Directeur van het Gevangeniswezen werd ontslagen, kregen wij het wél voor elkaar om ALLE gevangenen te verplaatsen, flex-machines om muren en tralies door te slijpen, boren, vijlen, messen en wat al niet meer naar binnen te brengen. Wonderen aan alle kanten. Klik hier voor meer informatie

Dank zij jullie ondersteuning kunnen we dit werk doen. We zijn er bijzonder content mee.
Begin juni is Esther Klaassen gekomen, om te helpen ons werk te coördineren, en verder te professionaliseren. Ze brengt een schat aan ervaring mee vanuit haar werk met Gevangenenzorg Nederland. Ik ben er blij mee.
Samen met onze Albanese collega’s zijn onze verwachtingen hoog positief. Samen met Esther zijn we benieuwd wat de komende tijd gaat brengen, in het geloof “..dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede..”

En verder ..
Leon is een jongen van 10 jaar (TIEN), Hij vroeg aan de voorganger in zijn buurt of hij ook naar de kerk mocht komen. Maar natuurlijk was het antwoord. Leon wilde graag voor zijn vader bidden, die in Kosovo in de gevangenis zat. Midden in de dienst stond hij op en zei dat iedereen mee moest bidden.
Ondertussen heeft hij wel 15 vriendjes mee genomen naar de kerk, zijn zijn moeder, zijn zusje en tante tot geloof gekomen, komt zijn oma ook regelmatig mee, en moeder is 3 weken geleden gedoopt samen met tante!

Vertrouwd bezoek
Op dit moment is een groep vrienden hier uit de Veg Elburg – Nunspeet, onze thuis gemeente, om ons werk te bezoeken en te genieten van het mooie land en zijn inwoners. Met een aantal delen we al jarenlang dezelfde achtergrond, via familie, vrienden, jeugdgroep en wat al niet. Het weer werkt mee, de sfeer is uitermate goed, en het blijft elke keer een voorrecht om te mogen laten zien wat Wilma en ik aan mogelijkheden hebben gekregen om te doen en te ontwikkelen. Blij van!

Tussendoor zijn er nog meerdere andere hoogtepunten geweest. Eén daarvan is toch ook het bezoek van Iwan Dekker van de GZB. Samen hebben we plannen gemaakt voor de komende jaren. Gezamenlijk werken aan ‘een kerk in elke gevangenis’. Ik kan er enthousiast van worden.
Daarop vooruit lopend hebben we ook enerverende teamdagen gehad, vrijwilligers bijeenkomsten, en o ja, ons dagelijks werk 🙂

Kinderen en kleinkinderen.
Erg belangrijk, en bijzonder hoe goed we contact kunnen houden op zo’n afstand (Nederland en Italië). We genieten van elk contact en bezoek. Ook met alle andere familie gaat contact onderhouden ‘gemakkelijk’ en waarderen we hoe Wilma en ik meegenomen worden in de plannen.

’t Is goed zo.
De update is ondertussen een heel verhaal geworden. Als je hier bent aangekomen dan hoop ik dat je er ook van hebt kunnen genieten.
Wil je meer informatie lezen of misschien zelfs ontvangen, kijk dan af en toe op www.gevangenenzorgalbanie.nl
Als je rechts op de pagina kijkt, kun je je abonneren op onze nieuwsmail. Dan ontvang je automatisch ook de kortere nieuwsflitsen.

Alle goeds gewenst, de zomer staat voor de deur, en ik hoop dat je de nodige ontspanning gaat vinden. Maar bovenal toch de Zegen van de Allerhoogste toegewenst,

Zoti ju bekofte

Fred en Wilma

Mocht je ons willen steunen om ons werk te kunnen blijven uitvoeren, dan kan dat via giften aan de kerk in Nederland (belasting-aftrekbaar):
Tav : VEG Elburg Zendingscommissie
Bank nr : NL56.RABO.038.477.8453
Ovv : werk Fred en Wilma

Donaties voor onze projecten kan via deze link.
Op de site is ook informatie te vinden over periodieke schenkingen.



Nieuwsbrief 42 uit Albanie – wat is er toch weer gebeurd
Print Friendly, PDF & Email

2 gedachten over “Nieuwsbrief 42 uit Albanie – wat is er toch weer gebeurd

  • 22 juni 2017 om 10:47
    Permalink

    Indrukwekkend weer mensen. Geweldig wat de vrouwengroep heeft teweeggebracht!
    Een aanrader om dit te doen met je kerk.

    Beantwoorden
  • 1 juli 2017 om 11:24
    Permalink

    Mooi en fijn om te lezen Fred en Wilma.
    Veel zegen in jullie werk en het uitdelen van Gods liefde in Albanië!!

    Beantwoorden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.