Een nieuwsbrief van Fred en het gevangenen werk. Volgende keer weer een update vanWilma.

met super zus Lois

Maar eerst ons gezamenlijk nieuws:

ZANE Ilaj is ons 4e kleinkind, op 12 februari geboren bij Joram en Maaike en broertje van Lois.
Zane doet t geweldig goed. We wensen hem veel Zegen over zijn leven, en voor iedereen om hem heen.

“ach één handtekening, wat maakt dat uit”
Vorige week kwam een jonge buurvrouw langs op kantoor. Kun je even tekenen dat ik met succes m’n stage bij jullie heb afgerond. Dan krijg ik straks een betere baan. Ik had haar nog nooit gezien.
Maak je geen zorgen, zei ze nog, ik ga niks doen hoor. ’t Is alleen om een betere CV te hebben.
Corruptie komt helaas nog heel veel voor, in alle lagen van de samenleving.

Menswaardige ziekenboeg

Helaas is een beschuldiging ook snel gemaakt. Eind vorig jaar hebben we een prachtig renovatie-project gedaan met Nederlandse vrijwilligers in de gevangenis van Rrogozhine. De directeur van de gevangenis is een vriend van mij. Hij had alles tot in de puntjes geregeld zodat we de ziekenboeg konden opknappen tot een professionele, menswaardig plek. Een paar dagen nadat het project klaar was werd hij op non-actief gesteld, vanwege fraude voor zo’n 200 euro. Niks te maken met ons project. Nu, maanden later is hij nog niet gerehabiliteerd.

Man wat een geweldig werk
Ons team telt 20 personen waaronder 11 kapelaans (gevangenis-dominees) en 3 maatschappelijk werkers.
Samen met 70 vrijwilligers bezoeken we gevangenen door heel Albanie.
Met ruim 50 kerken samen zorgen we dat kinderen onderwijs volgen, helpen we honderden gezinnen de armoede te boven te komen, en helpen we ex-gevangenen om terug te kunnen keren in hun eigen gezin en in de maatschappij. Hieronder staan een aantal pagina’s uit ons jaar-rapport voor 2018.

Hoe zo’n boekje ons mooie werk zo treffend in beeld kan brengen, ik kan er naar blijven kijken. Klik hier maar eens.
Zoveel steun om ons werk te kunnen doen, zoveel partners om mee samen te werken, zoveel impact in de levens van mensen aan de onderkant van de samenleving, ik ben er blij van.

Pas op de plek
Na jaren hard werken aan goede contacten met almaar wisselende ministers, directeuren, politie chefs en hoofden van de educatieve staf lijkt het alsof we onze plek hebben gevonden. Veranderingen van mensen of wetgeving verstoren niet zomaar meer ons werk; directeuren nodigen óns uit om activiteiten in hun gevangenis te starten; kerken zijn bijna vereerd als we met hen willen samenwerken; en de overheid nodigt ons steeds vaker uit om mee te denken met nieuwe wet- en regelgeving. Het is een bijzondere situatie, een bevoorrechte situatie ook, die we koesteren.
Geen reden tot overmoed, maar wel een reden tot dankbaarheid.
Het lijkt een beetje op ‘oogsten wat we gezaaid hebben’.
Tegelijkertijd is dat ook reden om dan weer vooruit te kijken – blijft de situatie zoals die is, moeten we misschien zaken anders gaan doen? Wat kunnen we verbeteren?
De situatie in Albanie is verre van perfect, er blijft genoeg werk aan de winkel. Ik vind het een hele uitdaging om hiermee bezig te zijn. Een leuke uitdaging, en tegelijkertijd een spannende. Wat gaat de toekomst brengen.
Dit verhaal wordt beslist vervolgd ……

Zomerse dagen
Tsja, en als dan de lente begint, dan ga je t verschil met Nederland wel merken. Als het zonnetje schijnt is t ook gelijk erg lekker. Eindelijk hebben we de motor weer gepakt en zijn we t land in gereden. Prachtig.
Net achter ons huis wordt de Rruga e Arberit aangelegd, de Koninklijke weg. In de 12e eeuw waren de Arber de heersers over het gebied dat nu Albanie is.
De weg dwars door de bergen is met recht Koninklijk, maar dan vanwege de majestueuze bergen en vergezichten. Eén en al genieten om daar te rijden of te lopen.
Na bijna 11 jaar zijn we nog steeds onder de indruk van de pracht van het land, terwijl het ons tegelijk bijna therapeutisch ont-stressed. Als je de tijd hebt heb ik hier een aantal foto’s van het prachtige Albanie.

Ons huis in Elburg
We zijn nu bijna 11 jaar in Albanie, en al die tijd hebben we veel geluk gehad dat we ons huis in Elburg hebben kunnen verhuren. De huidige bewoners gaan er rond juni/juli uit, en gelukkig hebben zich al nieuwe huurders gemeld!
Maar na zoveel jaar is het nu wel tijd voor enig onderhoud.

We zoeken iemand die dit onderhoud samen met ons en voor ons wil ‘uitvoeren’, samen met een paar  handige personen. Sommige klussen kunnen worden uitbesteed, maar het zou fijn zijn als er iemand is die dit wil coördineren.  We hebben overleg met de huidige én nieuwe huurders en denken dat dit rond eind juli zou moeten plaatsvinden.
Als je wilt helpen neem dan even contact op met mij, via email of facebook.

Mocht je ons willen steunen om ons werk te kunnen blijven uitvoeren, dan kan dat via het tabblad Meehelpen op deze site, of via giften aan onze kerk in Nederland:
Tav                 : VEG Elburg Zendingscommissie
Bank nr          : NL56.RABO.038.477.8453
Ovv                 : werk Fred en Wilma

Via de volgende link kunt u de volledige informatie lezen over het AVG beleid van de stichting Gevangenenzorg Albanie – AVG – Privacy beleid



nieuwsbrief # 48, hier even tekenen graag
Getagd op:                
Print Friendly, PDF & Email

2 gedachten over “nieuwsbrief # 48, hier even tekenen graag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

// //